HANUSZ Z LIPY

************************


Hanusz z lipy (zm. 1415) był czeskim szlachcicem i dowódcą wojskowym, pochodzącym z możnego rodu Lipów. Był trzecim synem Henryka III z Lipy, a pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1397 roku. W 1394 roku wziął udział w wyprawie Jana z Görlitz, której celem było uwolnienie króla Wacława IV z niewoli.

Po śmierci Jana Ješka Ptáčka z Pirkšteina Hanusz wraz z ojcem i braćmi objął zarząd nad Ratajami nad Sazawą, sprawując go w imieniu małoletniego dziedzica, Jana Ptáčka z Pirkšteina (JANA PTASZKA z pirksztajna, HANSA CAPONA). To właśnie w Ratajach HanuSZ przyjął w 1403 roku Radzika Kobyłę oraz innych ocalałych po zniszczeniu Skalicy przez wojska Zygmunta Luksemburskiego. Udzielając im schronienia, zapewnił miejsce tym, którzy musieli uciekać przed wojskami Zygmunta.

Hanusz miał jednak również znacznie mniej chwalebną reputację. Często popadał w długi i organizował napady na majątki należące do króla, przez co zyskał sławę rycerza-rozbójnika. Jego działalność wpisywała się w charakterystyczne dla schyłku XIV i początku XV wieku konflikty między czeską szlachtą, królem i jego przeciwnikami.

W 1412 roku Hanusz został zobowiązany do przekazania Ratajów prawowitemu dziedzicowi, Janowi Ptáčkowi (Ptaszkowi) z Pirkšteina, choć nadal zachował zarząd nad Senohradami. W ostatnim okresie życia jego pozycja ponownie wzrosła - w 1415 roku został mianowany najwyższym marszałkiem Królestwa Czech. Zmarł jeszcze w tym samym roku.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz