RADZIK KOBYŁA

************************

Radzik kobyła (zm. 2 lutego 1416) był czeskim rycerzem, właścicielem ziemskim i urzędnikiem królewskim pozostającym w służbie Wacława IV. Prawdopodobnie urodził się w latach 70. XIV wieku. W młodości zasłynął jako rycerz-rozbójnik, służąc między innymi Prokopowi z Moraw.

W 1403 roku Wacław IV mianował go burgrabią Skalicy. W tym samym roku miasto zostało zniszczone przez wojska Zygmunta Luksemburskiego, a Radzik wraz z załogą musiał opuścić zamek. Schronienia udzielił mu w Ratajach nad Sazawą Hanusz z Lipy. W kolejnych latach Radzik aktywnie walczył po stronie króla, uczestnicząc między innymi w działaniach przeciwko rodom sprzyjającym jego przeciwnikom. Współdziałał z rycerzami takimi jak Jan Żiżka, Jan Sokol z Lamberku i Matěj Vůdce (maciej wódz)

W 1410 roku Wacław IV powierzył mu urząd burgrabiego Wyszehradu. Radzik należał również do zdecydowanych zwolenników nauk Jana Husa. Z rozkazu króla uczestniczył w konfiskacie majątków duchownych, którzy odmówili wypłacenia odszkodowań za skonfiskowane i spalone pisma Jana Wiklifa. Działania te przyniosły mu wrogość części katolickiego duchowieństwa.

W 1412 roku król zezwolił mu na budowę zamku Veselé w pobliżu Choceradów. Radzik był także patronem kościoła w Choceradach.

Jego życie zakończyło się tragicznie w Kutnej Horze. W 1416 roku został wysłany tam przez Wacława IV w celu zebrania podatków. Jako znany stronnik Jana Husa stał się celem wrogiej mu części miejscowego duchowieństwa. 2 lutego 1416 roku tłum górników, podburzony przez katolickich kaznodziejów, napadł na gospodę, w której przebywał Racek wraz z dwunastoma towarzyszami. Wszyscy zostali zamordowani.

Śmierć Radzika Kobyły, dokonana w atmosferze narastającego konfliktu religijnego, była jednym z wydarzeń poprzedzających wojny husyckie. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz